Spacer uczy pokory i poczucia humoru

Witajcie spacerowo!

Obiecałam, że częściej będę w tym miejscu i że będę do niego wracała.

A skoro mowa o wracaniu. Aby wrócić, potrzeba najpierw wyjść z domu. Tak się składa, że codziennie wychodzę z domu, by do niego wracać. A powroty u mnie są zawsze bardzo miłe, bo cieszy się Kotka Lejdi i Darek.
Chodzenie to dla mnie najlepsza wersja dbania o siebie. Dawania sobie odrobiny ruchu po to, by nie obudzić się na starość jako człowiek obolały i ograniczony niemożnością chodzenia.

37 dni temu rozpoczęłam swoją wędrówkę. To jest codzienny minimum 2 km spacer. Nie bieganie, choć czasem dla rozgrzewki w chłodne dni zaczynam od przebieżki, ale właśnie chodzenie.

Długo szukałam swojej wersji na zdrowy ruch. Biegać nie lubię z dwóch powodów. Po pierwsze, nie znoszę tak zwanych trendów. A po drugie dlatego, że moje prawe kolano nie bardzo toleruje taki wysiłek.

Dlaczego spacer?

Pozwala zebrać myśli - szczególnie wtedy, kiedy w tle słychać delikatną muzykę, a nie szum przejeżdżających aut. Jeśli masz okazję pospacerować po lesie i się tego nie obawiasz, to szum liści, świergot ptaków i szelest oraz chrzęst łamanych gałązek pod twoimi stopami, to będziesz w raju.

Po co słuchać muzyki relaksacyjnej na You Tube, skoro przyroda sama ją dla nas tworzy.

Jest doskonałym sposobem wyciszenia się - Często kiedy mam dosyć zbyt dużej ilości dźwięków i kiedy pragnę trochę się odizolować. Zabieram siebie na spacer tam, gdzie nie jeżdżą samochody, a przynajmniej rzadziej. Mając na uszach słuchawki słucham swojej ukochanej listy i wędruję. Minimum 2 km. Muzyka, ta ulubiona, mnie wycisza, a równomierny krok uspokaja.

To okazja do odkrywania przyrody i doświadczania kolorów - Jestem pasjonatką kolorów, tego nie da się już ukryć. Przyroda natomiast jest dla mnie naturalnym nauczycielem. Dlatego tak chętnie podczas swoich wypraw dostrzegam i uczę się, jak dobiera kolory Mistrzyni. Uczę się od niej czym jest akcent kolorystyczny i jak go stosować.

Dla mnie to też czas tworzenia. Pisania w myślach książki o kolorach. - Skoro kolory to moja pasja, a do tego mam tuż pod oczami najlepszą we wszechświecie nauczycielkę doboru kolorów, to jak tu nie pisać książki. Jak nie przeznaczyć tego czasu na obmyślanie następnych rozdziałów.

...jest jeszcze jeden i najważniejszy powód...

Chód nie jest tak obciążający dla stawów kolanowych, jak bieg - Od półtora roku mam problem z prawym kolanem. Kości przeskakują w nim bardzo głośno i boleśnie. Mam też problem czasami z całkowitym zgięciem nogi w kolanie. Toteż bardzo uważnie musiałam szukać swojego pomysłu na zdrowy ruch. Znalazłam go w spacerach. Ale nie folguję sobie. Korzystając z wyzwania Kamili Rowińskiej, z którego niestety wypadłam z uwagi na brak wszystkich niezbędnych informacji (niestety często trzeba przewidywać problemy, w tym przypadku chodziło o brak informacji, że trening ma być integralny, bez przerw), zaczęłam trenować. Zaczęłam 3 września 2016 roku, a już od 6 września wędruję tylko i wyłącznie dla siebie, a nie dla wyzwania.

Co już osiągnęłam w tej dziedzinie i jak Ty możesz z tego skorzystać?

Mam większe poczucie humoru i większy dystans do siebie.
- Nie oznacza to jednak, że nie miewam gorszych dni i użalam się nad sobą. Ciągle się takie momenty zdarzają. Przykład świeżutki - właśnie wróciłam ze spaceru podczas którego 2 razy przestało mi działać ENDOMONDO. Nawściekałam się na technikę jak szalona. Miało być spokojnie i miał to być jednocześnie miły spacer z Mężem. Zamiast tego: trening od nowa i żal że nie pospacerowałam z Partnerem. Teraz już wiem, że na raz robi się jedno. Przyjemność - czyli spacer z Mężem, albo trening - przyjemność dla ciała.

Jestem dumna ze swojej nieugiętości oraz tego, że dotrzymuję sobie słowa.
37 dni, w tym tylko jeden dzień przerwy. Ogromna ilość zrobionych kilometrów dla akcji POMOC MIERZONA KILOMETRAMI, a do tego radość z faktu, iż nawet deszczowa pogoda nie jest w stanie mnie zatrzymać w domu - to dla mnie SUKCES!

Dlaczego warto spacerować i jak się za to zabrać? - SUBIEKTYWNY PORADNIK:

Dlaczego tak?
- uczysz się kontroli nad sobą,
- zażywasz codziennie ruchu,
- codziennie obcujesz z przyrodą i kolorami - nawet wtedy kiedy pada ;-),
- częściej masz okazję uśmiechać się do ludzi i jeszcze częściej oni uśmiechają się do ciebie,
- poznajesz innych trenujących,
- uśmiechasz się do swojego odbicia w lustrze po każdym zaliczonym treningu,
- poznajesz siebie i swoje ciało - bo jednak łydki pobolewają na początek, ale później to już frajda jak się idzie mimo iż odczuwa się dyskomfort,
- i inne, które odkryjesz jak tylko WYJDZIESZ Z DOMU! :-)

Jak zacząć?
Z chodzeniem, jest łatwiej niż z bieganiem. Dlaczego?
- nie potrzebujesz na początku specjalnych butów,
- wystarcza Ci tylko telefon z ENDOMONDO - darmową aplikacją do rejestrowania swoich treningów,
- nie potrzebujesz specjalnego stroju. Możesz wyjść po prostu w tym co nosisz danego dnia. Choć z mojej praktyki podpowiem, że lepiej nie ubierać obcisłych jeansów, tylko luźniejsze spodnie.

Na co zwracać uwagę?
- Nie idź na spacer zaraz po posiłku. Gwarantowane wolniejsze tempo i szybsza męczliwość.
- Nie ubieraj się zbyt ciepło, zwłaszcza teraz w okresie jesienno-zimowym, to najszybszy sposób by się przeziębić. Podczas chodzenia, o dziwo, człowiek też się poci :-)
- Stwórz sobie playlistę. To sama przyjemność i jednocześnie kiedy odsłuchiwać ją będziesz od samego początku za każdym razem, to bez informacji od ENDOMONDO będziesz wiedział jak daleko do osiągnięcia celu.
- Na niebo zwracaj uwagę szczególnie. Nie dlatego, żeby szukać chmur deszczowych, ale po to by obserwować grę świateł.
- Zieleń, tj. liście, trawa, to najcudowniejsze miejsce do obserwowania refleksów słonecznych.
- Szukaj tego co śmieszne, kolorowe. Zauważ jak łatwo wyróżnić jakiś przedmiot poprzez ciepłe kolory.

Po tym wstępie zapraszam Cię do tego, byś w tej chwili, czytając ostatnie zdania tego posta, ubrał buty. Te wygodne, absolutnie nie szpilki. Założył na siebie wygodną i ciepłą kurtkę. Założył czapkę, bo coraz bardziej marzną uszy. Wziął słuchawki, telefon i włączył sobie muzykę. A teraz ostatnie zdanie.

Nim naciśniesz klamkę drzwi wyjściowych, uśmiechnij się.

Pozdrawiam Cię! Miłego spaceru i baw się dobrze. I obyśmy się spotkali na trasie.
Zmoknięta Sylwia po treningu